Internationale misdrijven zijn de meeste extreme vormen van criminaliteit en vergen een criminologische benadering. Opmerkelijk genoeg hadden criminologen tot voor kort weinig belangstelling voor internationale misdrijven, oftewel het grote kwaad. De criminologie bevond zich als het ware in een state of denial. Onderzoek naar extreme vormen van geweld zoals de Holocaust werd voornamelijk uitgevoerd door historici. Inmiddels is de aandacht voor de criminologie van de internationale misdrijven oftewel de supranationale criminologie groeiende. De belangrijkste taken van de criminologie van de internationale misdrijven zijn:

  • Het definiëren en conceptualiseren van internationale misdrijven
  • Het meten en in kaart brengen van internationale misdrijven
  • Het zoeken naar de verklaringen en oorzaken van internationale misdrijven
  • Het definiëren en onderzoeken van de verschillende manieren hoe op internationale misdrijven gereageerd kan worden
  • Het ontwikkelen van preventieve strategieën ter bestrijding van internationale misdrijven

 

De eerste taak is het definiëren en conceptualiseren van internationale misdrijven zoals genocide, foltering, oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid zoals oorlog gerelateerd seksueel geweld, maar ook vergelijkbare misdrijven als terrorisme, staats terrorisme en state crime. De volgende vraag is daarbij relevant: zijn de juridische definities nuttig voor sociaal wetenschappelijk onderzoek of hebben we behoefte aan nieuwe definities? Het is van belang voortdurend kritisch naar bestaande definities te kijken en voor (sociaal) wetenschappelijk onderzoek bruikbare definities op te stellen.

De tweede taak is het meten en in kaart brengen van internationale misdrijven. Om deze vorm van criminaliteit te bestuderen, is het van belang om inzicht te hebben in de schaal waarop dit soort misdrijven gepleegd en begaan worden en door wie. Wie zijn de daders en de slachtoffers en welke patronen kenmerken deze vormen van geweld. Het in kaart brengen van deze misdrijven is niet eenvoudig: ze worden vaak begaan in perioden van extreem geweld. Het is niet eenvoudig het juiste aantal slachtoffers vast te stellen in landen waarin zo’n chaos heerst en waarvan de infrastructuur niet goed werkt. Niet alle landen hebben een goed bevolkingsregister en ook dat bemoeilijkt het meten van het juiste aantal slachtoffers. Het is daarom van belang om goede en betrouwbare onderzoeksmethoden te ontwikkelen en gebruiken.

Een derde taak is het zoeken naar oorzaken en vinden van verklaringen voor internationale misdrijven. Belangrijke vragen zijn bijvoorbeeld: wie zijn de slachtoffers en waarom worden zij aangevallen? Onder welke omstandigheden vindt het geweld plaats en wat kan het geweld verklaren? Wie zijn de daders en waarom begaan zij hun misdrijven? En wat is de rol van de omstanders? Waarom grijpen zij niet in? Wat zouden ze kunnen doen om het geweld te stoppen? Onderzoek naar de oorzaken en achtergronden moet op verschillende analyse niveaus plaatsvinden: de internationale gemeenschap, de staat, de organisatie of groep en het individu.

Een vierde taak is het analyseren van de verschillende manieren waarop staten na een periode van geweld hierop kunnen reageren. Dat kan strafrechtelijk of niet strafrechtelijk zijn. Ook zijn er verschillende combinaties van strafrechtelijke en niet-strafrechtelijke methodes mogelijk. Het is van belang de verschillende methodes te onderzoeken en analyseren; na te gaan wat de voor- en nadelen en de effecten ervan zijn.

Een vijfde taak is het ontwikkelen van preventieve strategieën. Het uiteindelijke doel van wetenschappelijk onderzoek naar internationale misdrijven is om deze vorm van criminaliteit beter te begrijpen en middelen te vinden om deze vorm van criminaliteit effectief te bestrijden. Ook dit deel van het onderzoeksprogramma dient zich op verschillende niveaus te richten: wat kan de internationale gemeenschap doen? Wat kunnen staten doen? Wat kunnen organisaties en groepen doen? Maar ook: wat kunnen individuen zelf doen? Van belang is het om te meten welke methoden succes hebben en welke niet.

 

Supra

 

Kernpublicaties 

 

  • Smeulers, A & R. Haveman (Eds.) (2008) Supranational Criminology: towards a criminology of international crimes, Antwerpen: Intersentia. (lees verder)
  • Haveman, R. & A. Smeulers (2008). Criminology in a state of denial: towards a criminology of international crimes: supranational criminology, in: A. Smeulers en R. Haveman (Eds.) Supranational criminology: towards a criminology of international crimes, Antwerpen: Intersentia, 3-26. (lees verder)
  • Smeulers, A. & R. Haveman (2008). International crimes and criminology: an agenda for future research, in: A. Smeulers en R. Haveman (Eds.) Supranational criminology: towards a criminology of international crimes, Antwerpen: Intersentia, 487-512. (lees verder)


Nederlandstalige kernpublicaties

  • Haveman, R., A. Smeulers, S. Parmentier & C. de Poot (2011). De staat van de criminologie van international misdrijven, Tijdschrift voor Criminologie 53 (4), 287-309. (lees verder)
  • Smeulers, A. (2009). De meerwaarde van de criminologie van de internationale misdrijven, Strafblad, 421-430.
  • Smeulers, A. (2006). Criminologie in een state of denial? Ook internationale misdrijven vergen criminologische benadering, Tijdschrift voor Criminologie, 275-289. (lees verder)